Türk Silahlı Kuvvetlerini Güçlendirme Vakfına bağışı dolayısıyla aldığı berat ve madalyasına gözü gibi bakıyor

Kayseri En Son dakika Haber - Kayseri'nin Develi ilçesinde yaşayan 77 yaşındaki İsmail Zurnacı, 16 yıl önce 77 bin metrekarelik araziyi Türk Silahlı Kuvvetlerini Güçlendirme Vakfına (TSKGV) bağışlamasından dolayı aldığı berat belgesini ve altın madalyasını evinin baş köşesinde saklıyor.

 

Zurnacı, 2005-2006 yıllarında İstanbul'da Türk Silahlı Kuvvetlerinin (TSK) stantlarını gezip envanterdeki silahlardan etkilenerek babasından miras kalan İncesu Mahallesi'ndeki 77 bin metrekarelik araziyi 2010 yılında TSKGV'ye bağışladı.

Bağış sonrası vakıf tarafından kendisine berat belgesi ve altın madalya verilen 3 çocuk babası Zurnacı, bunlara yıllardır gözü gibi bakıyor.

İsmail Zurnacı, AA muhabirine, TSK'nın gelişmesi, ülkenin ilerlemesi için yaptığı bağıştan dolayı mutlu olduğunu söyledi.

TSK'nın envanterindekilerle gurur duyduğunu vurgulayan Zurnacı, Ben askerliği yaptığım zaman böyle silahlarımız yoktu. Ben bu yeni silahları, SİHA'ları, uçak projelerini görünce Türklük damarım kabardı. Yani beni birisi yönlendirmedi. Kendi isteğimle, görerek bu bağışı yaptım. Mutluyum, 2010 yılında ben bu bağışı yaptım. Babamdan bana kalan, tapu dairesinden çıkan 77 bin metrekare arazi. Ben bunu vakfımıza devrettim. Mutluyum. diye konuştu.

Zurnacı, bağış yaptığı için bir beklenti içinde olmadığını, manevi mutluluğunun paha biçilemez olduğunu dile getirdi.

Gözüm gibi saklıyorum

Yıllarca kendisine verilen berat belgesini ve altın madalyayı evinin baş köşesinde dikkatle sakladığını vurgulayan Zurnacı, şunları kaydetti:

Bu bağışı yaptıktan sonra bana berat ve altın madalya verdiler. Sağ olsunlar ara sıra arar, ‘Bir ihtiyacın var mı?' diye hatırımı sorarlar. Tabi gurur verici bir şey. Maddi değeri değil de manevi değeri biliyorsunuz. Mesela ben bu madalyayı fazla dışarıda kullanmıyorum ama milli bayramlarımızda çarşıya gittiğim zaman, gerek yöremizin jandarması olsun, işte tanıştığım o subaylar ilgi gösteriyor. Yani teşekkür ediyorlar, bağıştan dolayı. Ben de mutlu oluyorum. Açıkçası gözüm gibi saklıyorum. Benim için önemi, kuruluşumuzun bana değer verdiklerini hissediyorum. Ben çok mutluyum, niye mutluyum? Çünkü bu bağışlar hizmete dönüyor, yani yerinde durmuyor. Günden güne, aydan aya, yıldan yıla farklı farklı yeni yeni silahlar üretiliyor. Ordumuzu donatıyor çok şükür. Kalanı da dost ülkelere satılıyor. Yani katma değer. Onun için ben bunları düşündükçe son derece mutluyum. Onlar benim canım, ciğerimdir. Tabi ben de bir beşerim, öbür aleme göçtüğüm zaman inanıyorum ki çocuklarım da onu saklayacaklardır, baba hatırası diye. Bu yönden mutluyum.